Monday, December 30, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar



 வயலும் வாழ்வும் ஒன்றியது

இங்கே

பசியும் விளைச்சலும் கொண்டது இங்கே

பசுமையும் வலியும் பிறந்தது இங்கே

காதலும் மோதலும் வருவது இங்கே

குடியும் குடித்தனமும் வளர்ந்தது இங்கே

மனமும் மணமும் கூட்டியது இங்கே

நிம்மதியும் வறுமையும் 

வாழ்ந்தது இங்கே

வருவதும் போவதும் தெரிவது இங்கே

கள்ளமும் கபடும் நேர்மாறனது இங்கே

நீரும் நிலமும் 

பூசிக்கப்படுவது இங்கே

குணமும் சிறப்பும் தொடர்வது இங்கே

தெய்வமும் பெண்ணும் போற்றப்படுவது இங்கே

புலமையும் செயலும் காண்பது இங்கே

உழைப்பும் மனிதமும் சேர்வது இங்கே

காலமும் நேரமும் கரைவது இங்கே

பாதையும் கடனும் நீள்வது இங்கே 

இறுமாப்பும் இளமையும் சங்கமிப்பது இங்கே

வருமானமும் அதிகாரமும் ஆட்கொள்வது இங்கே

வசதியும் வாய்ப்பும் உள்ளது இங்கே


இதை விடுத்து

எதை நோக்கி. ஓடுகிறோம் நாம்?

விளங்க வேண்டியது விளங்காமலும் 

விலகி நிற்பது கூட 

அறியாமலும் 

தேய்வில்லாத வாழ்வும் ஏனோ?

தெரிந்த தெளிந்து

தெறித்து விடு உன் ஆற்றலை இன்றே!

விவசாய பூமியில் 

உன்னை தாங்கும் அன்னையிடத்து

Sunday, December 29, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 


 பொம்மையாய் இருந்தாலும் தங்கள்

தேவைக்காக தலையை அசைக்க வைக்கும் உலகம்

 

தலையசைக்கவும் கூடுமோ

தலையாட்டி பொம்மை போலே 

செய்வது அறியாமலும் 

காரணம் தெரியாமலும்

யாதென்பது புரியாமலும்

யாருக்கேன தோன்றாமலும்

பயன் யாதென விளங்காமலும் 

தலைய அசைப்பதால்

நல்லவர்கள் நாம் இப்புவி மக்களுக்கு

களிமண் பொம்மை கூட 

கல்யாண வீட்டை

அலங்கரிக்க 

கல்யாணத்தை அலங்கரிக்கும் மணமகனும் களிமண் பொம்மை

போலே இருப்பது ஏன்?

வானம் தொட ஒற்றை காதல்

பார்வையும் வார்த்தையும்

இருக்கும் போது

அவனை பொம்மையைப் போலே மாற்றும்

தந்திரம் என்ன?

அதன் பயன் என்ன?

Saturday, December 28, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

  


இது தலைமுறை இடைவெளி அல்ல

பாசத்தின் போராட்டம்


 வார்த்தைகள் இல்லா மொழி இல்லை 

அன்பு காட்டா உறவு இல்லை

நேசம் கொள்ளா நட்பு இல்லை

ஆனால் பொக்கை வாய் 

சிரிப்பிற்கு 

இந்த பந்தம் போதுமே


 வெள்ளை மனதை திறந்து காட்ட தேவையில்லை

இந்த வாய் மூடிய

புன்னகை மட்டும் போதுமே இங்கே ஓராயிரம் உறவு 

என்னும் தூண்களை தாங்க


 இயலாமையால் இரண்டும் காத்துக் கிடக்கின்றன

இயன்றவரின் உயர்ந்த உள்ளத்திற்காக!

அகதிகளாய் வந்தாலும்

வெகுமதி கொடுத்து

ஊக்குவிக்கின்ற உள்ளம் உண்டு தானே?

நடை பயிலும் குழந்தைக்காக 

நடை தளர்ந்த முதியவளின் 

அன்புப் பரிசு அவள் தரும் பாசமே!

என்றும் எதிலும் முதலாய் வர

இலக்கை நிர்ணயம் செய்வது யாரோ?

முடிவாய் வந்தாலும் முயன்றதற்கு ஊக்கம்

கொடுத்து அரவணைப்பவளும் அவளே! 

அன்னையே!

அன்பே!

அரிதாரம் இல்லா மனமே!

அகந்தை காட்டா அகமே!

சொல்வது எளிது

தொடர்வது கடினம்

உண்மை எளிது

நடிப்பது கடினம்


பாசத்தின் ஊடே

எவரும் நுழைவது கடினம்

அதை உணர்வதும் கடினம்

Thursday, December 26, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

  


அலங்கார உடையில் பவனி 

அதுவே அவனின் பாணி 


பசியால் சுருங்கிய வயிறு

சினத்தை அடக்கவே மூக்காணாங்கயிறு 


ஜல்லிக்கட்டு காணும் வம்சம்

கும்பிடுகையில் தெய்வ அம்சம்


கொண்டவன் கையில் தஞ்சம்

நளின நடையும் கொஞ்சும்


கேட்டுப் பெறும் யாசகம்

உழைத்து வாழ் என்பதே வாசகம்


பின்னவன் சலங்கையொலி இயங்கும்

அறிந்தும் அறியாமலும் கண் மயங்கும்


புற அழகு கூட்டும் வளமை

உண்மை சொல்லும் அவன் மன வலிமை


கணிக்கும் யாவும் பொய்யே!

சிலநேரம்

எதையும் உணர்வது மெய்யே!


 அழகான வாழ்வுக்காக அவசியான நடிப்பு

Monday, December 23, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

  


நன்றியுள்ளவர்களை மட்டுமே

சிறைப்படுத்த முடியும்

பாசத்தால்

நேசத்தால்

அன்பால்

திறமையால்

கொள்கையால் 

பொருளால்

அருளால்

ஆனால் எவற்றிலும்

சிக்காமல் விலகி விடுவது சிறப்பு


மதி குறைந்தவனின் தவறான கணிப்பு

எதற்கு விலங்கிடப்பட்டோம்

என்று அறியாமல்

 அறியாமை ஆட்கொள்ள அறிந்த பின் பலனில்லை

பலவும் கடந்து போயிருக்கும்

[21/12, 16:01] Veena Shankar: வாயிற் காப்பான் அங்கே இரும்பு சங்கிலியில் 

இல்லம் காப்பான் இங்கே

தாம்புக் கயிற்றில்

Sunday, December 22, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

  


சூதாட்டத்தில் வெல்லவும் மதி வேண்டுமே

அதே மதியும் கேட்கும் மீண்டும் விளையாடச் சொல்லி

மதியின் காலம் தொடர்ந்தால் மட்டுமே வெற்றி

இல்லையேல் விதியின் விளையாட்டு

தொடங்கி விடும்

விளையாட்டில் மேலும் போகலாம் கீழும் இறங்கலாம்

இறங்கிய பின் ஏற்றம் கொள்வது கடினம்

உழைப்பும் கடின முயற்சியும் இருந்தால் மட்டுமே

மீண்டு வரலாம்

மீண்டு வந்த பின்னே திரும்ப வீழ்வதும் அரிதே

வீழ்ந்ததால் கற்ற பாடம் கை கொடுக்கும்

சிரம் தாழ்த்தி பிறரிடம் கரம் நீட்டினால் 

நிச்சயம் அரியணை ஏறும் 

மனதும் மெய்யும் வாழ்வும்


 கீழே இருக்கும் பலத்தை பொறுத்தே

மேலிருக்கும் இடம் நிலைக்கும்

கீழே ஆட்டம் கண்டால் ஓட்டமல்ல,

எதுவும் தரை மட்டமாகிவிடும்.

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 


காதில் ஏறிய ஜிமிக்கி

காலில் ஏறிய வனப்பு

காதல் மெல்ல சொல்ல

காதால் கேட்டிலை அவன்

ஆதலினாலும் வந்தது ஈர்ப்பு

அவன் மேல்

கொண்டதும் என்ன

இழப்பதும் என்ன

உள்ளவரை வந்துவிட்டு

போகும்

அகவையி்ன் எண்ணத்தின் படி

மனதும் விடை கொடா 

காமம் இல்லா காதலை

எட்டி நின்றால் கூட

அவள் வாசம் வீசும்

அவன் மீதும்

மறைக்க நினைத்தாலும்

தோல்வியே என்றும்

உண்மை காதலே

உயிர்க் காதல்

என்றுமே அழிவதில்லை

சில நேரம் அழுகை

மட்டுமே பரிசாகும்

புரிந்தவர் பிரிந்தால் 

பரிவு கொள்ள 

ஆள் தேடும்

ஆள் தேடி அலுத்து போய்

ஆவி இழக்கும்

காதலில் இழுக்கில்லை

காதலில் வீழ்பவர் எவரோ

அவரே எழார்

பாவை வீழ்ந்தாலும்

எழும் காலப்போக்கில்

பாவையால் வீழ்தவனின் நிலை என்னவோ?


அந்த புறம் இந்த புறம் என்று

எந்த புறம் நோக்கினாலும் அழகே!

பெண்ணும் அவள் பெண்மையும்

மௌனம் கூட மொழியாகும்

ஆட்டம் கூட அதிர்வலை கொடுக்கும்

காண்பவர் மதி கூட

ஒன்றி நிற்கும்

தாளம் இல்லா இசையின் நடுவே

புள்ளிகள் இல்லா

கோலமாய் ஆடை விரிய

மெய் உறுதி கொள்ள

தலைசாய்த்து மயக்கும் மங்கை இவள்

மயங்கியது வானும் மண்ணும்

Thursday, December 19, 2024

புதுமை கொள் by Veena Shankar



 புதுமை கொள்


" அம்மா , எல்லாரும் இப்படி கும்பலா நிக்காதீங்க, போய் வரிசையில் உட்காருங்கம்மா" என்று சொன்னான் ரவி. கோயில் வாசலில் யாசகம் கேட்டு கொண்டிருந்த கூட்டமும் ரவி காட்டிய திசையில் வரிசையாய் அமர்ந்தது . ஒவ்வொருவருக்கும் தான் கையில் கொண்டு வந்திருந்த உணவு பொட்டலத்தை அவன் வழங்கினான். "இன்னிக்கி என்ன சாதம் " என்று ஒருவள் ரவியை பார்த்து கேட்க, " தயிர் சாதம்" என பதில் தந்தான் அவன் . தன் குடும்ப பரிகாரத்திற்காக தினமும் ஒவ்வொரு வகையான உணவு வழங்கி வந்தான். காலையில் உணவு பொட்டலத்தை வாங்கிய அவர்கள், அதை மதிய வேளையில் தான் உண்பர். 


 அப்போது காரிலிருந்து இறங்கினார் முக்கிய பிரமுகர் ஒருவர். அவர் இறங்கியதும் யாசகர் கூட்டம் எழுந்து நின்றது. யாசகம் கொடுப்பவர்கள் எப்போதும் கோயிலுக்கு சென்று திரும்பி வரும் போது தான் யாசகம் கொடுப்பது வழக்கம். ஆனால் இவர் கோயிலுக்குள் செல்லும் முன்பே அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா இருபது ரூபாய் கொடுப்பார். வாரம் ஒருமுறை கோயிலுக்கு வரும் அவர் அவர்களுக்கு , காசு கொடுக்காமல் போவதில்லை. கூட்டம் அவர் பக்கத்தில் வந்து சூழ, அவர்களிடம் கோபத்தைக் காட்டாமல் "இருங்கள். தருகிறேன். தருகிறேன்" என்று சொல்லி தன் சட்டையிலிருந்து ஐநூறு ரூபாய் தாளை வெளியே எடுத்தார். எப்போதும் தனித்தனியாக பணம் கொடுக்கும் அவர் , அன்று யாசகர்களில் ஒருவனிடம் மட்டும் பணத்தைக் கொடுத்து அவர்களுக்குள் பிரித்து கொள்ள சொல்லி கோயிலுக்குள் சென்றார் . அவர் செல்லும் வரை அமைதியாய் இருந்த கூட்டம் தங்கள் பங்கிற்கான காசை பகிர, அதில் அவர்களுக்குள் சர்ச்சை எழுந்தது. பலர் அமைதி காக்க, ஒரு சிலருக்குள் சண்டை வந்தது. அவரிடமிருந்து காசு வாங்கியவன் " நீ நேற்றே எனக்கு காசு தரவேண்டும். அதனால் அதை கழித்து தான் உனக்கு கொடுப்பேன். கொஞ்சம் ஓரமாய் போய் நில்லு" என்று கடிந்து கொண்டான் மற்றொருவனிடம் . "நேற்று நான் வரவில்லை, அதனால் நேற்றைய பங்கையும் சேர்த்து கொடு!" என மற்றொரு பெண் கேட்க, இப்படியே ஒருவர் பின் ஒருவராக வாக்குவாதம் தொடர, இதை எதிர்ப்பக்கம் தேநீர் கடையில் தேநீர் அருந்த வந்த திலக் கவனித்தான். தேநீரை சீக்கிரம் அருந்தி விட்டு அந்த கூட்டத்தை நோக்கி வந்தான். அவர்களை சமாதானப்படுத்த, அவர்களின் பஞ்சாயத்து அவனிடம் திரும்பியது. ஒருவாறாக அவர்களின் பங்கை பிரித்து கொடுத்தவன், இப்படி அவர்களுக்குள் சண்டை வராமல் இருப்பதற்கு தன்னிடம் ஒரு தீர்வு இருப்பதாக சொல்ல, " என்னவாக இருக்கும்" என்று வடிவேலு பாணியில் எல்லாம் தங்களுக்குள் கேட்டு கொள்ள, ஒருவர் மட்டும் " சீக்கிரம் சொல்லப்பா!" என்றார். "சொல்கிறேன், உங்கள் எல்லோரிடமும் செல்போன் இருக்கிறதா? " என்று கேட்க, அவரவர் தங்கள் இடுப்பில் மறைத்து வைத்திருந்த செல்போனை அவனிடம் காண்பித்தனர். " சரி! இது போதும். உங்கள் எல்லோருக்கும் தனித்தனி (கியூ ஆர் கோடு) போர்டு ஒன்றை ஏற்பாடு செய்து தருகிறேன். யார் உங்களுக்கு காசு கொடுக்க நினைக்கிறார்களோ அப்போது அதை அவர்களிடம் காண்பித்தால் அவர்கள் போன் மூலம் செலுத்தும் பணம் உங்கள் வங்கி கணக்கில் தானே சேர்ந்து விடும். அந்த பணம் உங்கள் வங்கி கணக்கில் சேர்ந்து விட்டதா என்பதை கண்டுபிடிக்க உங்கள் செல்போனில் ஒலி வரும். அதற்கு தான் உங்களிடம் செல்போன் இருக்கிறதா? என்று கேட்டேன். " என்று சொன்னான். அவன் சொன்னது சிலருக்கு புரியவில்லை என்றாலும் விசயம் புரிந்த ஒருவர் "அது வாங்க காசு ஆகுமே!" என்று கேட்க, "நான் வங்கியில் தான் வேலை பார்க்கிறேன் . எங்கள் வங்கி மூலமாக உங்களுக்கு இலவசமாக தர ஏற்பாடு செய்கிறேன்" என்றான். ஆனால் பணம் வந்திருக்கிறது என்ற தகவல் செல்போனில் ஒலிக்க மட்டும் மாதம் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகை நீங்கள் செலுத்த வேண்டும்." என்று தெளிவாக திலக் சொன்னான். இதை எல்லோரும் ஆமோதிக்க , "அது எப்ப கிடைக்கும்?" என்றாள் ஒருத்தி. " ஒரு வாரத்தில் கிடைக்கும்" என்றான் அவன். இதைக் கேட்டதும் சரியென தலையசைத்து அதற்கு ஏற்பாடு செய்யும் படி திலக்கிடம் சொல்லி தங்கள் வழக்கமான இருப்பிடத்திற்கு நகர்ந்தனர் யாசகர்கள். இனி நமக்குள் சில்லறை பிரச்சனை வாராது என்று தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டனர். 


காலம் எப்படி செல்கிறது என்று பார்த்தீர்களா? அறிவியலின் விந்தை இப்போது யாசகம் கேட்பவர்களுக்கும் உறுதுணையாகிறது. 


காலத்தோடு புதுமை ஏற்பதும் சிறப்பே!

Wednesday, December 18, 2024

நன்றியுள்ளவன் by Veena Shankar

 


நன்றியுள்ளவன்


சிறு வயது முதலே அவனை எனக்கு நன்றாக தெரியும். வாய் பேசாதவன் என்றாலும் எனக்காக அவன் உயிரைக் கூட கொடுப்பான். சொந்தங்கள் எட்டி நிற்கும் நேரங்களில் கூட அவன் எனக்கு துணையாக வருவான். இன்னும் சொல்லப் போனால் ஒரு முறை நான் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த போது கூட அவன் என் வரவுக்காகவே காத்திருந்தான். நான் என்ன செய்தாலும் அதை ஆமோதிப்பான். அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் கூட அதை நாசுக்காக சொல்வான்.

அவன் என்னுடன் சேர்ந்ததற்கு ஓர் நிகழ்வும் உண்டு. 

ஒரு நாள் நான் வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த போது என்னை நோக்கி வந்தான். அப்போது தான் அவன் தன் தாயை ஒரு விபத்தில் இழந்திருந்தான். உடன் பிறந்தவர்கள் எல்லாம் ஒவ்வொருவராய் பிரிய இவன் மட்டும் தனியே இருப்பது எனக்கு தெரியும். என்னை மேலும் கீழும் பார்த்தவன் ஏதோ சொல்ல வருவது எனக்கு புரியாவிட்டாலும் பின் சுதாரித்துக் கொண்டு அவன் பசியை புரிந்து கொண்டவனாய் "சரி இரு வருகிறேன். எங்கும் போய் விடாதே!" என்று அவனிடம் சொல்லி , உள்ளே சென்று சில பிஸ்கட்டுகளை கொண்டு வரும் வரை உள்ளே வராமல் வாசலின் முன் பக்கமே காத்திருந்தான். நான் சொன்னது அவனுக்கு புரிந்திருக்கிறது என்று நினைத்து நானும் பிஸ்கட்டை அவனிடம் நீட்டினேன். அதை என்னிடமிருந்து வாங்காமல் பக்கத்திலிருந்த செடி பக்கம் போனான். நான் கொடுத்த பிஸ்கட்டை சாப்பிடாமல் சென்று விடுவானோ என நினைத்தேன். ஆனால் அவன் செய்த காரியம் எனக்கு ஆச்சரியத்தை தந்தது. செடி பக்கம் போனவன் அங்கே சிறுநீர் கழிக்க, நான் அவனை திட்டி கை ஓங்கினேன். மறுபடியும் என் பக்கம் ஓடி வந்து நான் கொடுத்த பிஸ்கட்டை சாப்பிட தொடங்கினான். அவன் செயல் எதற்கு என்ற கேள்வியோடு நான் ஆராய்ந்ததில் தனக்கு சாப்பிட கொடுத்தவரையும் வீட்டையும் அடையாளம் கண்டு கொள்வதற்காகவே அவன் அங்கே சிறுநீர் கழித்தான் என்று 

பின்னர் தான் நான் தெளிந்து அறிந்தேன். என்ன ஒரு புத்திசாலித்தனம்.

அன்று முதல் அவன் என்னை நண்பனாக பார்த்தான். 


அவன் சிநேகம் பிடிக்காமல் என் மனைவி, மக்கள் என்னை கடிந்த போதும் நான் அவனை வெறுத்ததில்லை. வாலை ஆட்டிக் கொண்டு அவன் வரவை நானும் எதிர்பார்த்ததுண்டு. நன்கு பழகியதால் எட்டி வைத்து பார்க்க முடியவில்லை. அவனுக்கு என்று குடும்பம் இருந்தால் ஒருவேளை என்னை விட்டு விலகியிருப்பான் போல. சில சமயம் எனக்கான உணவினையும் அவனோடு பகிர்ந்ததுண்டு. வீட்டிற்கு தெரிந்தும் தெரியாமலும் அவனுக்கு உணவு கொடுத்துள்ளேன். அவன் பசி போக்கியதால் அவன் நன்றியும் காட்டினான் வேண்டிய சமயத்தில்.


எப்போதும் காலையில் நான் தான் என் பிள்ளைகளை பள்ளி வாகனத்தில் ஏற்றி விட்டு வருவேன். மாலையில் என் மனைவி தான் திரும்ப அழைத்து வருவாள். ஒரு நாள் விருந்தினர் வருகையால் என் மனைவி பிள்ளைகளை அழைத்து வர மறக்க, என் பிள்ளைகளும் தாங்களாகவே வீட்டிற்கு வரும் போது இவனும் கூட வர பிள்ளைகள் அவனால் மிரட்சியடைய அவர்கள் அவனை விரட்ட முயன்றும் அவர்களுக்கு துணையாய் வீடு வரை வந்து விட்டுச் சென்றிருக்கிறான். அவனின் நன்றி உணர்ச்சி என்னை திக்குமுக்காட வைத்தது. தினமும் என் மனைவி போகும் போது அவளுக்கும் தெரியாமல் கூடவே சென்றிருக்கிறான் போல. அன்றிலிருந்து அவன் இதயத்தில் நின்றான். இருந்தாலும் அவனை விட்டு விலக சொல்லி வீட்டில் சண்டைகள் நடக்கும்..  

யாருடைய தோற்றமும் பெரிதல்ல. செய்யும் செயலே பெரியது என்று நான் எத்தனை முறை வீட்டினரிடம் சொன்னாலும் அவனிடம் சிநேகம் காட்ட மறுக்கின்றனர்.  


"நன்றியுள்ள எவருக்கும் இது சமர்ப்பணம்." என்று முடிக்கப்பட்டிருந்தது கீதா படித்த அந்த கதையில். ஆம். உண்மை தான். கீதாவுக்கும் இது தெரியும். அவளும் இதைப்போன்றொரு நாயை இழந்துள்ளாள். கண்ணீர் வழிந்த கன்னத்தை துடைத்துக் கொண்டு புத்தகத்தை மூடி வைத்தாள் கீதா.

Sunday, December 15, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar



  கனவுகள் பல

அதில் நினைவுகள் சில

கஷ்டங்கள் பல 

அதில் அதிர்ஷ்டங்கள் சில

வருடங்கள் பல

அதில் தருணங்கள் சில

தவிப்புக்கள் பல

அதில் ரசிப்புக்கள் சில

காதல்கள் பல

அதில் நிராகரித்தவை சில

கட்டளைகள் பல 

அதில் நிபந்தனைகள் சில

கருணைகள் பல

அதில் வெறுமைகள் சில

சலிப்புக்கள் பல

அதில் அனுபவங்கள் சில

ஆரவாரங்கள் பல 

அதில் அழுகைகள் சில

கொடுமைகள் பல

அதில் உதித்தவை சில

பொறுமைகள் பல

அதில் உதிர்த்தவை சில

சிந்தனைகள் பல

அதில் நிறைவேறியது சில

மஞ்சங்கள் பல

அதில் அரங்கேறியது சில

வந்தவை பல

அதில் நிலைத்தவை சில

நோட்டுக்கள் பல

அதில் கறுப்புகள் சில

அகங்காரங்கள் பல

அதில் அழகானவை சில

ஆபத்தானவைகள் பல 

அதில் ஆராதனைகள் சில 

இயல்பானவைகள் பல

அதில் அரிதானவைகள் சில

மயக்கங்கள் பல

அதில் தயக்கங்கள் சில

சூழ்நிலைகள் பல

அதில் சுயநலம் சில


எப்படியோ எனக்கு வாய்ப்புகள் பல

அப்படியே என் வாழ்க்கையில் சில


இப்படிக்கு அவர்களில் ஒருத்தி


 துயில் கொள்ளா மயில் 

இல்ல இவள்

மையல் கொண்டே 

மதியும் மயங்கினாள்

மஞ்சத்தில் கூட தஞ்சம் கொள்ள

முடியாமல் 

சஞ்சலம் கொண்டாள் 

கைத்தலம் பற்றிட வருவான் விரைவில்

அவள் எதிர்பார்ப்பும்

கைகூடும் வரும் நாளில்

நாட்கள் நகர மறுத்தாலும்

அகவை கூடுதே

பூஞ்சிரிப்பினில் மயங்கும் வேளையில் 

பூமலரும் தருணம் வருமே

வாழ்வின் செருக்கு கொள்ள

Friday, December 13, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 


நண்பர்களின் கூட்டு முயற்சியில் 

வீழ்ந்த ஒருவன்

எழுந்து, நின்று, ஓடும்

தருணம் இது

எத்தனை இன்னல்கள் வந்தாலும்

எத்துணையும் இல்லாமல்

மகிழ்ச்சியோடு ஏற்கும்

பறக்கும் படை இது


தொடர நினைக்கும் ஓர் பயணத்தில்

தடங்கல் வரலாம்

தடம் மாற நேரலாம்

தயக்கம் பிறக்கலாம்

தவிப்பு நிகழலாம்

இருந்தாலும் எதையும் கிளையாய் 

நினைத்து 

தாவி பிடித்து இலக்கை நோக்கி

செல்வதே சிறப்பு

Wednesday, December 11, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar



 பாசத்தை பகிர்ந்த இந்த தூளி 

வேஷத்தை அறியாது

படுக்கை அறை மட்டுமே

சொந்தமல்ல இதற்கு

எங்கும் தொங்குவான் 

அவரவர் வசதிக்கேற்ப

சில நேரம் அவனாய் 

சில நேரம் ஊஞ்சலாய்

சில நேரம் அமைதியாய்

சில நேரம் வசதியாய்

சில நேரம் அசதியாய்

சில நேரம் கனவாய் 

சில நேரம் சிரிப்பாய் 

சில நேரம் நடிப்பாய் 

சில நேரம் ஒற்றையாய்

உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள

பொருள் வசதி பெரிதல்ல

இவன் தாங்க

இசைக்க ஓர் தாலாட்டு மட்டும்

போதுமே இனிதாய் உறங்க

Monday, December 9, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 


 பொதி சுமப்பவனும் மதி கொண்டவனும் 

 இங்கே நடைப் பயணமாய்


பொதி சுமப்பவனுக்கும் உள்ளது அறிவு, அதை கீழே விழாமல் பார்த்துக் கொள்வதில்


யார் சொன்னது?


நான் கழுதை என்று

கொஞ்சி பேசும் போதும் 

சினத்தில் கடியும் போதும்

பொதி சுமக்கும் போதும்

பேச்சுகள் பகிரும் போதும் 

நானே வருவேன்

தானாய் 

இளைத்தவன் அல்ல நான்

என் மேல் சிறிது சிறிதாய்

சுமைகள் ஏற்றும் போதும்

மொத்தமாய் தாங்குகிறேன் 

சுமந்து செல்கிறேன்

என் பெயர் சொல்லி

யாரேனும் அழைத்தால்

சினம் கொள்ள வேண்டாம்

அச்சப்பட வேண்டாம்

வெட்கம் கொள்ள வேண்டாம்

தங்களால் இயலாதவற்றை

அடுத்தவர் தலையில்

கட்டும் மனிதரை விட

நான் எப்போதும் 

ஒரு படி மேலே

புத்தகத்தை சுமந்தாலும்

அதன் அர்த்தம் விளங்கிக்

கொள்ள விழையவில்லை 

மெத்த அறிவ கூட

மொத்தமாய் நம் இயல்பை. மாற்றும்

வருவது எதற்கு

போவது எதற்கு

இடையில் கொஞ்சம்

பாரம் சுமக்க

நான் பொதி சுமக்கும்

வேளையில் மனிதன்

படித்த அறிவோடு

வாழ்வை சுமக்கிறான் 

சுமப்பது தொழிலே என்றான 

பின் அதுவே தெய்வம்

சுமப்பது கூட பெரிதல்ல

தாங்கி செல்வதே சிறப்பு



இப்படிக்கு

பொதி சுமக்கும் கழுதை


 பொதியும் குடும்பமும் ஒன்றே 

இரண்டையும்

சுமக்க வழி தெரிந்திருக்க வேண்டும்

எடைக்கு போகும் புத்தகங்கள் இன்று இங்கே இதன் உணவாக

Sunday, December 8, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar



 காலத்தால் கரைவது இளமை

பேச்சில் வேண்டுவது என்றுமே வளமை

இளமையில் மட்டுமே கொள்வது ஆளுமை 

மூப்பிற்குள் குடும்பத்தை வளர்ப்பது கடமை

காலனை அழைத்தாலும் விடாது முதுமை

 வயோதிகம் கொடுப்பது வேண்டா தனிமை

பாச வலையில் என்றும் பெறுவது இயலாமை

கடந்த நாட்களை அசை போடுவதே தற்போதைய நிலைமை

கடக்கப் போவது யாதென தெரியாததே புதுமை

பிறர் சொல்  

ஏற்று நடந்தால் மட்டுமே இனிமை

ஒதுங்கி நிற்பதில் மறைக்கப்படுவது தானே திறமை

முகச் சுறுக்கங்களின் அணிவகுப்பு இங்கே கொடுமை

கரம் நீட்டும் மனத்தின் எண்ணிக்கையோ சிறுமை

ஒற்றுமையால் ஒருமை பன்மையாக முதுமை என்றும் இளமை

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 


துணைவி துணையாய் இல்லாமல்

மறைந்தாலும்

துயிலுகையில் மனம் மறுத்து போனதே

அவளின் ஒரு துளி

அன்பு கூட ஒளடதமாய் மாறுமே 

அண்மையில் ஊடலும்

தொலைவில் நினைவும் உறவில் உண்டே

தனிமை என்பதில்லை என்றும் என் மனதில்

அவள் நினைவால் 

என நா செப்பினாலும்

நானும் என்னை நானே 

மறந்தேனே 

மறுப்பதும் மன்றாடுவதும்

வெறுத்து பேசியதால் தானே

மறைத்து வைத்த காதல் இன்று இனிக்காமல் 

இளைத்ததே 

வருவாள் வருவாள்

நான் நினைக்கும் வரை

மறவேன் மறவேன் என்பேன் 

மறமே காதலில்

வீழ்ந்ததால்

விருந்தாக்கிய நாட்களை விட 

வீழ்ந்த நாட்கள் மிகையே

நெஞ்சம் புகுந்த அவள்

தஞ்சம் கொள்ளாமல்

வஞ்சம் செய்தது காலமும்

சஞ்சலம் கொள்ள செய்தது அவளை 

காலன் கூட அவளை அழைத்திருந்தால்

உடனே நானும் சென்றிருப்பேன் அவளோடு

ஆனால் அவள் சென்றதோ அவள் விரும்பிய அவனோடு

Saturday, December 7, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 


 தூக்கிலிட்டவனின் அறியாமையால் இங்கே பல உயிர்களின் பசி தொடர்ந்தது

 புளிப்பிற்கு காரம் சரியே,

ஆனால் இவை இங்கே தொங்கும் நிலையில் இருப்பதன் பயன் யாது?

நேற்று நீங்கள் திருஷ்ட்டி கழிப்பதற்காக விற்று போனதால் 

இன்று என் பிள்ளைக்கு எலுமிச்சை சாதம் தயார் செய்ய முடியாமல் போனது

Wednesday, December 4, 2024

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar




 எதைக் கொடுக்கிறோம் என்பது கேள்வியல்ல 

எதை பெறுகிறோம் என்பதே கேள்வி இங்கே

பெறுவதில் உள்ள ஆனந்தத்தை விட கொடுப்பதில் ஆனந்தம் இங்கே தருவிற்கும்

ஆனால் மனித மனம் மட்டுமே நாடுகிறது

பிறரிடம் பெறுவதை


 விதைத்தவனின் அறுவடை இங்கே நிழலாக


 விதைப்பதை விட வளர்ப்பதில் உண்டு மகிழ்ச்சி

வளர்ப்பதை விட பலன் அடைவதில் உண்டு மகிழ்ச்சி

பலனளிப்பதை விட உண்டு மகிழ்ச்சி 

மீண்டும் புதிதாய் விதைப்பதில்


 பசுமையே அழகு என்றும்

அது காட்சியான தருவினால்

படமும் கருத்தும் by Veena Shankar

 




படுக்கையில் துறந்தது தூக்கம்


வெளியில் மழை துளியின் தாக்கம்


மழைத்துளி முகத்தில் விழுந்ததால் ஏனோ வெட்கம்


இன்னும் தொடர்கிறது தர்க்கம்


இது அல்லாது ஏது சொர்க்கம்


தாய் மண் மட்டுமே தந்தது அதற்கான விளக்கம்


காலத்தின் ஓட்டத்தால் தங்குவதில் சுணக்கம்


பிறந்த. மண் கற்றுத் தந்த ஆக்கம் 


என்றும் அன்புடன் காட்ட வைக்கும் வணக்கம்




இரு கைகள் சேராத போதும்

ஏதோ ஒரு ஓசை 


அது என் சுவாசக்காற்று கொடுத்த இசை


இது மட்டுமே தாரும் நீங்கா நினைவுகளின் அசை 


தாங்கி பிடிக்கும் உறவுகளோடு தங்கிடவே ஆசை


புரிந்திடுமா எவருக்கும் என் மனதின் பாசை

Monday, December 2, 2024

இடைவெளி எதற்கு by Veena Shankar

 


இடைவெளி எதற்கு??


எதற்கும் வேண்டும் ஓர் இடைவெளி

அது 

அறிவு என்றாலும்

ஆக்கம் என்றாலும்

இயல்பு என்றாலும்

ஈர்ப்பு என்றாலும்

உந்துதல் என்றாலும் ஊடல் என்றாலும்

எளிமை என்றாலும்

ஏற்றம் என்றாலும் 

ஐம்புலன்கள் என்றாலும்

ஒளி என்றாலும்

ஓட்டம் என்றாலும்

இன்றைய சம்பவம் by Veena Shankar

 இன்றைய சம்பவம்  செல்போன் மணி அடித்ததும் அம்மா ,  " இந்த மனுஷன் எப்பவும் போல இதை வச்சிட்டுபோயிட்டாரா? காலையிலிருந்து இது மூணாவது தடவை...