நெற்றிப்பொட்டு
எனை நான் கண்ணாடியில் நோக்க
அங்கே உன் பிரவேசம்
என் பிம்பத்தில் உன் பிம்பத்தை சரி செய்கிறேன் நித்தமும்
ஒருநாள் குங்குமத்தினால்
மறுநாள் செயற்கையாய்
ஒட்டிக்கொண்டு
நிறைவு செய்வேன் நெற்றியை
அமாவாசையாய் இருந்த நீ இன்று காலப்போக்கில்
கொசுவின் கால் அளவு சுருங்கி போனதென்ன?
அதுவும் பொறுத்தேன்
ஆயினும் வெறும் நெற்றியாய் வலம் வரும் பெண்டிரை காண்கையில் ஈடுபாடு கொள்ள செய்யவில்லை
அயல்நாட்டவர் போலே மனது எண்ணுவதால்
எதுவும் நிரந்தரமல்ல பூமியில்
இரவு - பகல், சூரியன் - சந்திரன்
என்பது போலே
இன்றைய நாள்
சுருங்கியும்
மறுநாள் விரிந்தும்
சிலநாள் உருண்டும்
பலநாள் நீண்டும்
இருக்கும் உன் உருவம்
வண்ண வண்ண சித்திரம் போலே
நெற்றியில் வித்தை காட்டுகிறது
No comments:
Post a Comment